1verb (فعل)commonpast (گذشته): bluntedpast participle (مفعولی): blunted-ing (حال): blunting3rd (سوم): blunts
فعل — کند کردن
کند کردنکماثر کردن
چیزی را کمتر تیز یا کمتر مؤثر کردن.
Makes something less sharp or less effective.
«او چاقو را با بریدن مواد سخت کند میکند.»
“He blunts the knife by cutting hard materials.”
«انتقاد میتواند اشتیاق را کم کند.»
“Criticism can blunt enthusiasm.”
تفاوت با واژههای مشابه
dulls— کُند میکند
معمولی. معنای مشابه، وقتی تیزی یا شدت کمتر میشود.
Common. Similar meaning, used when sharpness or intensity decreases.
2adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): bluntersuperlative (عالی): bluntest
صفت — کُند
کُندتیز نشده
دارای لبه یا نوک کُند؛ تیز نیست.
Having a dull edge or point; not sharp.
«او از چاقوی کند برای برش سبزیجات استفاده کرد.»
“He used a blunt knife to cut the vegetables.”
«نوک مداد کند بود و نیاز به تیز کردن داشت.»
“The pencil's tip was blunt and needed sharpening.”
تفاوت با واژههای مشابه
dull— کند
معمولی. برای توصیف کمبود تیزی قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable to describe a lack of sharpness.