verb (فعل)commonpast (گذشته): boltedpast participle (مفعولی): bolted-ing (حال): bolting3rd (سوم): bolts
فعل — دوید
دویدقفل کرد
گذشته و شکل گذشته فعل bolt؛ حرکت سریع یا ناگهانی یا محکم کردن با پیچ مخصوص.
Past tense of bolt; to move suddenly or fast, or to fasten with a bolt.
«اسب ناگهان از اصطبل دوید.»
“The horse bolted from the stable.”
«قبل از رفتن در را قفل کرد.»
“He bolted the door before leaving.”
تفاوت با واژههای مشابه
ran— دوید
روزمره. وقتی به معنی حرکت سریع ناگهانی است مترادف محسوب میشود.
Everyday. Synonymous when meaning to move quickly suddenly.