brand
اسم — نام تجاری
نام، علامت یا نشانهای که برای شناسایی محصول یا شرکت استفاده میشود.
A name, term, symbol, or design identifying a product or company.
«این برند بهخاطر کیفیتش شناخته شده است.»
“This brand is known for its quality.”
«او کفشهای یه برند مشهور خرید.»
“She bought shoes from a famous brand.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. به برند یا نماد ثبتشده قانونی اشاره دارد. در زمینههای حقوقی قابل استفاده است اما brand بیشتر در بازاریابی کاربرد دارد.
Formal/legal. Specifically refers to a legally registered brand or symbol. Interchangeable when discussing legal or official contexts, but 'brand' is more general and used in marketing.
روزمره/بازاریابی. بیشتر به تگ یا برچسب روی محصول اشاره دارد؛ گاهی بجای brand استفاده میشود اما معمولا نشان فیزیکی محصول است.
Everyday/marketing. Refers more to a physical tag or marker on a product; sometimes used interchangeably with brand but usually denotes the visible sign on goods rather than the brand concept.
متضادها
فعل — مارک زدن
علامتگذاری یا نشانگذاری چیزی با برند یا نماد برای نشان دادن مالکیت یا منشأ.
To mark or label something with a brand or symbol to show ownership or origin.
«کشاورزان برای جلوگیری از دزدی، دامهایشان را مارک میزنند.»
“Farmers brand their cattle to prevent theft.”
«شرکت محصولاتش را با لوگوی جدید نشانگذاری کرد.»
“The company branded its products with a new logo.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولا برای چسباندن برچسب به کار میرود، گاها در زمینه غیررسمی به جای brand هم استفاده میشود ولی brand بر مالکیت تاکید دارد.
Everyday. Often used for attaching tags, sometimes interchangeable with brand in informal contexts but brand implies ownership or reputation more strongly.
رایج. عمل کلی گذاشتن علامت است؛ brand بیشتر برای مالکیت و هویت به کار میرود.
Common. General action of placing any mark or sign; brand is more specific about ownership and identity.