brash
صفت — گستاخ
خودبین و پررو به شیوهای گستاخانه، پر سر و صدا یا سلطهجویانه؛ بیادب.
Self-assertive in a rude, noisy, or overbearing way; impudent.
«رفتار گستاخانه او بسیاری را رنجاند.»
“His brash attitude offended many people.”
«او بدون مشورت با کسی یک تصمیم گستاخانه گرفت.»
“She made a brash decision without consulting anyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. وقتی به جسارت بیاحترامی اشاره دارد، به طور نزدیک با 'گستاخ' قابل جایگزینی است. 'بچه بیادب' و 'بچه گستاخ' هر دو بیاحترامی را میرسانند.
Formal/Literary. Closely interchangeable with 'brash' when referring to disrespectful boldness. 'An impudent child' and 'a brash child' both imply disrespect.
رسمی. گاهی اوقات میتواند جایگزین 'گستاخ' شود، اما اغلب بار معنایی مثبتتری از جسارت و دلاوری دارد تا بیادبی. 'یک نقشه جسورانه' معمولاً مثبت است؛ 'یک اظهارنظر گستاخانه' منفی.
Formal. Can sometimes replace 'brash' but often carries a more positive connotation of daring and boldness rather than rudeness. 'An audacious plan' is usually positive; 'a brash comment' is negative.