meek
صفت — مترسک
آرام، نرمخو و مطیع که بهراحتی عصبانی یا ناراحت نمیشود.
Quiet, gentle, and submissive in nature; not easily angered or offended.
«علیرغم انتقادها، لبخند نرم و ملایمی داشت.»
“She had a meek smile despite the criticism.”
«دانشآموز آرام به ندرت در کلاس صحبت میکرد.»
“The meek student rarely spoke up in class.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی به شخصیت نرم و مهربان اشاره دارد قابل استفاده است اما اشاره کمتری به مطیع بودن دارد.
Common. Interchangeable with 'meek' when describing a soft and kind personality, but 'gentle' is broader and less about submissiveness.
رسمی. به تمایل به اطاعت اشاره دارد و معمولا قویتر از نرمی meek است.
Formal. More specific to willingness to obey or yield, often stronger than 'meek' which also implies gentleness.
متداول. ترسویی را میرساند که در meek نیامده؛ timid به کمبود اعتماد به نفس دلالت دارد.
Common. Implies fearfulness which 'meek' does not necessarily include; 'timid' is about lack of confidence, 'meek' about mildness.