verb (فعل)commonpast (گذشته): breathedpast participle (مفعولی): breathed-ing (حال): breathing3rd (سوم): breathes
فعل — نفس میکشد
نفس میکشددم و بازدم میکند
شکل سوم شخص مفرد فعل breathe به معنای دم و بازدم هوا.
Third person singular form of 'breathe', meaning to take air into the lungs and expel it.
«او برای آرامش عمیق نفس میکشد.»
“He breathes deeply to relax.”
«او در بیرون هوای تازه نفس میکشد.»
“She breathes fresh air outside.”