breathe
فعل — نفس کشیدن
دمیدن هوا به ریهها و بیرون دادن آن، فرایند پایهای برای زندگی
To take air into the lungs and then let it out, a basic process of living
«یک نفس عمیق بکش و آرام باش.»
“Take a deep breath and relax.”
«بعد از دویدن نفسنفس میزد.»
“He was breathing hard after running.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/علمی. در متون علمی یا پزشکی جایگزین breathe میشود ولی در مکالمه روزمره رسمی و فنی است.
Formal/scientific. Can replace 'breathe' in scientific or medical contexts, but sounds too technical in everyday conversation.
فعل — دمیدن
خارج کردن هوا یا گاز دیگر به صورت دمیدن
To emit or blow air or another gas
«او به آرامی بازدم کرد تا آرام شود.»
“She breathed out slowly to calm down.”
«آتش دود را به داخل اتاق داد.»
“The fire breathed smoke into the room.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. مخصوص بازدم است؛ فقط وقتی روی بیرون دادن هوا تمرکز باشد جایگزین breathe میشود.
Formal. Specifically means to breath out air; can replace 'breathe' only when focusing on the exhalation part.