verb (فعل)commonpast (گذشته): cackledpast participle (مفعولی): cackled-ing (حال): cackling3rd (سوم): cackles
فعل — قهقهه زدن
قهقهه زدنقوقولی کردن
صدای خنده بلند، خشن و گاهی ناخوشایند دادن.
Makes a loud, harsh, and sometimes unpleasant laugh or cry.
«او به هر جوکی قهقهه میزند.»
“She cackles at every joke.”
«در داستان، جادوگر با صدای بلند قهقهه زد.»
“The witch cackled loudly in the story.”
تفاوت با واژههای مشابه
laughs— میخندد
معمولی. اصطلاحی ملایمتر و کلیتر نسبت به cackles.
Common. Milder and more general term than 'cackles'.