caracal

car·a·cal/ˈkærəkæl/
1noun (اسم)technicalplural (جمع): caracals

اسم — کاراکال

کاراکالسیاه‌گوش

نوعی گربه وحشی با جثه متوسط بومی آفریقا، آسیای مرکزی و هند که به دلیل گوش‌های بلند و پرزدار متمایز و پوست قهوه‌ای مایل به قرمز خود شناخته می‌شود.

A medium-sized wild cat native to Africa, Central Asia, and India, known for its distinctive long, tufted ears and reddish-brown coat.

«کاراکال شکارچی چابکی است که قادر به گرفتن پرندگان در هوا است.»

The caracal is an agile hunter, capable of catching birds in mid-air.

«کاراکال‌ها گوش‌های بلند و پرزدار متمایزی دارند.»

Caracals have distinctive long, tufted ears.

2noun (اسم)technical

اسم — خز کاراکال

خز کاراکال

پوست یا خز کاراکال.

The fur or pelt of a caracal.

«در برخی فرهنگ‌ها، از خز کاراکال برای لباس استفاده می‌شد.»

In some cultures, caracal fur was used for clothing.

«تجارت غیرقانونی پوست کاراکال یک نگرانی برای حافظان محیط زیست است.»

The illegal trade in caracal pelts is a concern for conservationists.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000