catching
اسم — گرفتن
عمل یا مهارت گرفتن چیزی که پرتاب یا سقوط میکند.
The action or skill of capturing or seizing something that is thrown or falling.
«مهارتهای گرفتن او خیلی بهتر شد.»
“His catching skills improved a lot.”
«او در بازی یک گرفتن شگفتانگیز انجام داد.»
“She made an amazing catch during the game.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیشتر به محکم گرفتن پس از گرفتن اشاره دارد؛ در برخی زمینهها با catching قابل تعویض است اما همیشه نه.
Common. Focuses more on holding firmly once caught; can be interchangeable with 'catching' in some physical contexts but not always.
رسمی. به گرفتن با زور اشاره دارد و کمتر در زمینه گرفتنهای روزمره کاربرد دارد.
Formal. Implies a forceful capture, less common in casual physical catching.
متضادها
فعل — گرفتن (حالت استمراری)
شکل حال استمراری فعل 'گرفتن'؛ عمل گرفتن یا ربودن چیزی.
Present participle of 'catch': to capture or seize something.
«گربه در حال گرفتن یک موش است.»
“The cat is catching a mouse.”
«آنها در حال سوار شدن به اتوبوس هستند.»
“They are catching the bus.”