charter
اسم — منشور
سندی رسمی که حقوق یا امتیازاتی را اعطا میکند.
A formal document granting rights or privileges.
«شرکت منشور جهت فعالیت دریافت کرد.»
“The company received a charter to operate.”
«شهر با منشور سلطنتی تأسیس شد.»
“The city was founded by royal charter.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. سند حقوقی، اغلب در زمینه مرتبط قابل جایگزینی.
Formal. Legal document, often interchangeable with charter in context.
فعل — کرایه کردن
کرایه کردن خودرو یا خدمات برای استفاده خصوصی.
To rent or lease a vehicle or service for private use.
«آنها برای یک روز قایق کرایه کردند.»
“They chartered a boat for the day.”
«ما برای سفر اتوبوس کرایه کردیم.»
“We chartered a bus for the trip.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح کلی برای استفاده موقت و پرداختی؛ اغلب با charter قابل جایگزینی است.
Common. General term for paid temporary use; often interchangeable with charter in context.