clinical
clin·i·cal/ˈklɪnɪkəl/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more clinicalsuperlative (عالی): most clinical
صفت — بالینی
بالینیپزشکی
مربوط به مشاهده و درمان بیماران در بیمارستان یا محیط پزشکی.
Related to the observation and treatment of patients in a hospital or medical setting.
«آزمایش بالینی دارویی جدید را بررسی کرد.»
“The clinical trial tested a new drug.”
«او به عنوان پرستار در محیط بالینی کار میکند.»
“She works in a clinical setting as a nurse.”
تفاوت با واژههای مشابه
medical— پزشکی
رایج. اصطلاح کلیتر شامل پزشکی بالینی و غیر بالینی است.
Common. Broader term including clinical and non-clinical medicine.
therapeutic— درمانی
رسمی. بر جنبه درمانی تأکید دارد، اغلب در محیط بالینی.
Formal. Focuses on treatment aspect, often clinical settings.