comeuppance
اسم — سزای عمل
مجازات یا سرنوشتی که کسی سزاوار آن است.
A punishment or fate that one deserves.
«آن قلدر سرانجام سزای عملش را گرفت وقتی شکست خورد.»
“The bully finally got his comeuppance when he was defeated.”
«پس از سالها فریب، مکافات او اجتنابناپذیر بود.»
“After years of deceit, her comeuppance was inevitable.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. مجازاتی که در ازای یک خطا اعمال میشود. اغلب به معنای پاسخی جدیتر و رسمیتر از 'comeuppance' است. 'کیفر الهی'.
Formal. Punishment inflicted in return for a wrong. Often implies a more severe and official response than 'comeuppance'. 'Divine retribution'.
معنوی/غیررسمی. مجموع اعمال فرد در این و حالات قبلی وجود، که سرنوشت او را در وجودهای آینده تعیین میکند. اغلب به طور غیررسمی به معنای بدشانسی سزاوار استفاده میشود. 'کارمای بد برای اعمالش بود'.
Spiritual/Informal. The sum of a person's actions in this and previous states of existence, viewed as deciding their fate in future existences. Often used informally to mean deserved bad luck. 'It was bad karma for his actions'.