اسم — فرمانده
افردی که رهبری یا فرماندهی یک گروه بهویژه در ارتش را بهعهده دارد.
An officer who leads or controls a group, especially in the military.
«فرمانده به نیروهای خود دستور داد.»
“The commander gave orders to his troops.”
«سال گذشته به عنوان فرمانده ارتقا یافت.»
“She was promoted to commander last year.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و روزمره. در موقعیتهای کلی رهبری جایگزین commander میشود اما در موقعیتهای نظامی دقیق نیست.
Common everyday. Can replace 'commander' in general leadership contexts but not specifically military ranks. For example, 'leader of the group' works, but 'military commander' is more precise.
در زمینه نظامی رایج است. وقتی منظور افسر مسئول باشد قابل جایگزینی است اما افسر شامل درجات متفاوتی میشود.
Commonly used in military context. Interchangeable with 'commander' only when referring to an officer in charge, but 'officer' is broader and includes other ranks.
اسم — رئیس
کسی که گروه یا فعالیتی را هدایت یا کنترل میکند، نه الزاماً نظامی.
Someone who directs or controls a group or activity not necessarily military.
«او رهبر تیم پروژه است.»
“She is the commander of the project team.”
«سرپرست رویداد اطمینان داد که همه چیز به خوبی پیش برود.»
“The commander of the event ensured everything ran smoothly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی است. وقتی منظور مسئول یک سازمان باشد جایگزین commander میشود اما در زمینه نظامی کاربرد ندارد.
Formal. Can replace 'commander' when referring to a person in charge of an organization, but not used in military contexts.
رایج؛ به طور کلی برای رئیس گروه یا بخش استفاده میشود و در نقشهای غیرنظامی قابل جایگزینی است.
Common; used generally for head of a group or department. Can substitute commander in non-military leadership roles.