condemned

con·demned/kənˈdɛmnd/
con-with, thoroughlydemnto harm, injure-edpast participle suffix
1adjective (صفت)formal

صفت — تخریب‌شده

تخریب‌شدهمقرراتی خراب‌شمرده‌شده

به طور رسمی اعلام شده که بنا یا خانه قابل استفاده نیست یا زندگی در آن امکان‌پذیر نیست.

Officially declared unfit to be used or lived in, typically a building.

«بنای خراب‌شده هفته آینده تخریب خواهد شد.»

The condemned building will be demolished next week.

«ساکنان مجبور شدند آپارتمان‌های خراب‌شده را ترک کنند.»

Residents were forced to leave the condemned apartments.

تفاوت با واژه‌های مشابه
ruinedویران

روزمره. وقتی تخریب فیزیکی مدنظر است قابل جایگزینی است، ولی condemned بار قانونی و رسمی دارد.

Everyday. Interchangeable when emphasizing physical destruction, like 'a ruined house', but 'condemned' is more legal/official.

dilapidatedخراب و متروک

رسمی. خرابی ناشی از بی‌توجهی را نشان می‌دهد. وقتی منظور حکم قانونی است نمی‌توان جایگزین کرد.

Formal. Emphasizes poor condition due to neglect. Cannot replace 'condemned' when legal condemnation is meant.

متضادها
2adjective (صفت)formal

صفت — محکوم

محکوممحکوم‌شده به مرگ

به طور رسمی محکوم‌شده به مجازات، معمولاً کسی که حکم اعدام دارد.

Officially declared to deserve punishment, typically a person sentenced to death.

«او به زندان ابد محکوم شد.»

He was condemned to life imprisonment for his crimes.

«محکوم به اعدام منتظر اجرای حکم بود.»

The condemned prisoner awaited execution.

تفاوت با واژه‌های مشابه
sentencedمحکوم‌شده

رسمی/حقوقی. وقتی به مجازات تاکید می‌شود قابل جایگزینی است، اما condemned معمولاً برای اعدام به کار می‌رود.

Formal/legal. Interchangeable when referring to declared punishments, but sentenced is broader; condemned often implies death penalty.

convictedمحکوم‌شده

رسمی/حقوقی. تأکید بر جرم ثابت شده دارد. همه محکوم‌ها حکم اعدام ندارند، پس جایگزین کامل نیست.

Formal/legal. Emphasizes being found guilty in court. Not always interchangeable with condemned as not all convicted are condemned to death.

متضادها
3verb (فعل)formalpast (گذشته): condemnedpast participle (مفعولی): condemned-ing (حال): condemning3rd (سوم): condemns

فعل — محکوم کردن

محکوم کردنتقبیح کردن

به طور کامل محکوم کردن و اعلام نادرست یا ناپسند بودن چیزی یا کسی.

Express complete disapproval of; declare to be wrong or evil.

«کمیته اعمال غیرقانونی شرکت را محکوم کرد.»

The committee condemned the illegal actions of the company.

«گروه‌های حقوق بشری خشونت را محکوم کردند.»

Human rights groups condemned the violence.

تفاوت با واژه‌های مشابه
criticizeانتقاد کردن

روزمره. وقتی نارضایتی بیان می‌شود قابل جایگزینی است ولی criticize ممکن است کمتر رسمی یا شدید باشد.

Common. Interchangeable when expressing disapproval, but criticize can be milder and less official than condemn.

denounceتقبیح کردن

رسمی. محکومیت شدید و رسمی را نشان می‌دهد؛ در اظهار نظر عمومی قابل جایگزین است.

Formal. Strongly condemns publicly; interchangeable in official or public accusations.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000