confronting
con·front·ing/kənˈfrʌntɪŋ/
con-together, withfrontface, opposite-ingpresent participle / continuous action
verb (فعل)commonpast (گذشته): confrontedpast participle (مفعولی): confronted-ing (حال): confronting3rd (سوم): confronts
فعل — مواجه شدن
مواجه شدنروبرو شدن
مواجهه مستقیم و شجاعانه با یک وضعیت سخت یا چالشبرانگیز.
Facing a difficult or challenging situation directly and often with courage.
«او با ترسهایش روبرو میشود.»
“He is confronting his fears.”
«او مستقیماً با مشکل روبرو شده است.»
“She is confronting the problem head-on.”
تفاوت با واژههای مشابه
face— روبهرو شدن
متداول. وقتی منظور روبرو شدن مستقیم با مشکل باشد، معادل confront است.
Common. Interchangeable with 'confront' when emphasizing meeting challenges or problems directly.
challenge— به چالش کشیدن
رسمی/غیررسمی. نزدیک است اما تأکید بر مقابله یا پرسش دارد.
Formal/informal. Similar but more active; implies contesting or questioning rather than just facing.