coordinating
co·or·di·nat·ing/koʊˈɔːrdəˌneɪtɪŋ/
co-togetherordinorder, arrange-ateto make/act-ingpresent participle
adjective (صفت)common
صفت — هماهنگکننده
هماهنگکنندهمرتبط با هماهنگی
مربوط به گردآوردن بخشها یا افراد برای کارایی و هماهنگی بهتر.
Relating to bringing parts or people together to work efficiently and harmoniously.
«او مهارتهای هماهنگکننده عالی دارد.»
“She has excellent coordinating skills.”
«هماهنگی جلسات میتواند دشوار باشد.»
“Coordinating meetings can be challenging.”
تفاوت با واژههای مشابه
organizing— سازماندهی
رایج است. معنای مشابه؛ تأکید بر ترتیب و برنامهریزی دارد.
Common. Similar meaning; emphasizes arrangement and planning.