corroboration
cor·rob·o·ra·tion/kəˌrɒbəˈreɪʃən/
cor-togetherroborstrength -ationnoun suffix indicating action or process
noun (اسم)formal
اسم — تایید
تاییداثبات
شواهد یا اطلاعاتی که گفته، نظریه یا نتیجه را تایید یا پشتیبانی میکند.
Evidence or information that confirms or supports a statement, theory, or finding.
«شهادت شاهد تایید قوی برای بیگناهی متهم بود.»
“The witness’s testimony was strong corroboration for the defendant’s alibi.”
«آنها به دنبال تایید از منابع متعدد بودند.»
“They sought corroboration from multiple sources.”
تفاوت با واژههای مشابه
confirmation— تایید
رایج. در مواردی که شواهد ادعا یا گفتهای را تایید میکند، قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable in contexts where evidence supports a claim or statement.