country
اسم — کشور
سرزمینی مستقل با حکومت مخصوص به خود.
A nation with its own government, occupying a particular territory.
«فرانسه کشوری زیباست.»
“France is a beautiful country.”
«کشورهای زیادی توافقنامه را امضا کردند.»
“Many countries signed the agreement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای سیاسی یا حقوقی قابل جایگزینی است اما nation بیشتر برای تاکید بر هویت فرهنگی یا قومی است.
Formal. Interchangeable in political or legal contexts but 'nation' can emphasize cultural or ethnic identity more than 'country'. For example, 'nation-building' is common, less so 'country-building'.
رسمی/فنی. معمولا در زمینه سیاسی یا حقوقی به کار میرود و در معنای مناطق روستایی قابل جایگزینی نیست.
Formal/technical. Often used to mean a political entity, especially in legal or international contexts. Not interchangeable when 'country' refers to rural areas.
متضادها
اسم — حومه
نواحی روستایی یا زمینهایی که بیرون از شهرها و قصبات هستند.
A rural area or the land outside towns and cities.
«آنها در حومه و دور از شهر زندگی میکنند.»
“They live in the country, far from the city.”
«من آرامش روستا را دوست دارم.»
“I love the peace of the country.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/غیررسمی. تقریبا در معنای مناطق روستایی قابل جایگزین است و بیشتر به جنبههای طبیعی و مناظر اشاره دارد.
Common/informal. Almost always interchangeable when meaning rural areas. 'Countryside' often emphasizes scenic or nature aspects more than 'country'.
رسمی. بیشتر در زمینههای رسمی یا آماری به کار میرود و در محاوره کمتر استفاده میشود.
Formal. Used more in official or statistical contexts. Less common in everyday speech compared to 'country'.