اسم — تاج
تاجشکوه سلطنتی
تاجهای تزئینی حلقهای که پادشاهان و ملکهها به عنوان نماد قدرت میپوشند.
Ornamental circular headpieces worn by royalty as a symbol of power and authority.
«پادشاه در مراسم تاج طلایی بر سر داشت.»
“The king wore a golden crown during the ceremony.”
«او از تاجهای نمایش دادهشده در موزه خوشش آمد.»
“She admired the crowns displayed in the museum.”
تفاوت با واژههای مشابه
متضادها
2verb (فعل)formalpast (گذشته): crownedpast participle (مفعولی): crowned-ing (حال): crowning3rd (سوم): crowns
فعل — تاجگذاری کردن
تاجگذاری کردنمقام دادن
رسمی تاجی بر سر کسی گذاشتن و به مقام پادشاه یا ملکه رساندن.
To officially place a crown on someone’s head, making them king, queen, or monarch.
«شاهزاده در یک مراسم باشکوه تاجگذاری شد.»
“The prince was crowned king in a grand ceremony.”
«او را ملکه جدید کشور تاجگذاری کردند.»
“They crowned her the new queen of the country.”