decompensate
de·com·pen·sate/diːˈkɒmpənˌseɪt/
de-reversecompensatemake up for-ateverb-forming suffix
verb (فعل)technicalpast (گذشته): decompensatedpast participle (مفعولی): decompensated-ing (حال): decompensating3rd (سوم): decompensates
فعل — ناکام ماندن در جبران
ناکام ماندن در جبرانعدم توان جبران
عدم توانایی حفظ تعادل روانی یا فیزیولوژیکی در برابر فشار یا بیماری.
To fail to maintain psychological or physiological balance under stress or illness.
«بیمار تحت استرس دچار ناکامی در جبران شد.»
“The patient began to decompensate under stress.”
«نارسایی قلب باعث عدم توانایی بدن در جبران میشود.»
“Heart failure causes the body to decompensate.”