default
اسم — عدم انجام وظیفه
عدم انجام کاری که لازم است، مخصوصاً پرداخت بدهی به موقع.
Failure to do something required, especially to pay a debt on time.
«شرکت پس از پرداخت نکردن وام، در حالت عدم پرداخت قرار گرفت.»
“The company went into default after missing its loan payment.”
«عدم پرداخت قسط مسکن میتواند منجر به توقیف ملک شود.»
“Default on your mortgage can lead to foreclosure.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. تنها در زمینههای مالی و بدهی جایگزین default میشود. مثلاً 'loan default' اما در معنی کلی عدم انجام، خیر.
Formal/technical. Interchangeable with 'default' mainly in financial contexts referring to unpaid debts or loans. E.g. 'loan default' but not in general failure sense.
صفت — پیشفرض
به طور خودکار توسط سیستم انتخاب شده یا فرض شده وقتی جایگزینی مشخص نشده باشد.
Automatically selected by a system or assumed when no alternative is specified.
«نرمافزار زبان انگلیسی را به عنوان زبان پیشفرض استفاده میکند.»
“The software uses English as the default language.”
«اگر انتخاب نکنید، تنظیمات پیشفرض اعمال میشود.»
“If you don't choose, the default settings will apply.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/رسمی. وقتی منظور حالت معمول یا تعیین شده باشد میتواند جایگزین شود؛ اما default تاکید بر انتخاب خودکار دارد.
Common/formal. Can replace 'default' when meaning the usual or set option, but 'default' emphasizes automatic or assumed choice, e.g. 'default setting' vs 'standard setting'.
رسمی. در زمینه گزینههای انتخاب شده قبلی معادل default است اما کمتر در صحبت روزمره استفاده میشود.
Formal. Synonymous with 'default' specifically for options chosen in advance, e.g. 'default option'. Less common in everyday speech.
متضادها
فعل — عدم پرداخت
عدم انجام تعهد مالی، مخصوصاً پرداخت نکردن بدهی در موعد مقرر.
To fail to fulfill a financial obligation, especially not to pay a debt when due.
«بسیاری از وامگیرندگان در دوران بحران بدهی خود را پرداخت نکردند.»
“Many borrowers defaulted on their loans during the crisis.”
«اگر بدهی خود را نپردازید، اعتبار اعتباری شما آسیب میبیند.»
“If you default, your credit rating will be damaged.”