defamed
صفت — بدنام شده
کسی که با گفتههای نادرست یا آسیبزننده مورد بدنامی قرار گرفته است.
Having one's reputation damaged by false or harmful statements.
«او با شایعات نادرستی که دربارهاش پخش شد بدنام شد.»
“She felt defamed by the false rumors spread about her.”
«آن سیاستمدار در چندین روزنامه بدنام شد.»
“The politician was defamed in several newspapers.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی درباره آسیب زدن به شهرت کسی با گفتههای نادرست گفته شود، قابل تعویض است. مثلاً 'او در دادگاه توهین شد' مناسب است ولی 'او بدنام شد' کلیتر و برای نوشته و گفته هر دو است.
Formal. Interchangeable with 'defamed' when referring to damaging someone's reputation by false spoken statements. For example, 'He was slandered in court' works well, but 'He was defamed in court' is more general for both spoken and written.
رسمی/حقوقی. به طور خاص به بدنام کردن از طریق نوشتههای نادرست اشاره دارد، نه گفتاری. وقتی صحبت است جایگزین defamed نمیشود.
Formal/legal. Specifically refers to damaging reputation through false written statements, not oral. Not interchangeable with 'defamed' when the statement is spoken.