verb (فعل)formalpast (گذشته): slanderedpast participle (مفعولی): slandered-ing (حال): slandering3rd (سوم): slanders
فعل — تهمت زده
تهمت زدهتهمت کردن
اظهار نظرهای کذب و آسیبرسان به کسی در گفتار.
Made false and damaging spoken statements about someone.
«او در روزنامه تهمت خورد.»
“He was slandered in the newspaper.”
«آنها با اتهامات نادرست به او تهمت زدند.»
“They slandered her with false accusations.”
تفاوت با واژههای مشابه
defamed— بدنام کردن
رسمی. اشاره به آسیب به شهرت کسی دارد، شامل گفتاری و نوشتاری.
Formal. Refers to damaging someone's reputation, including spoken or written forms.