deign
فعل — منت گذاشتن
کاری را انجام دادن که فرد آن را پایینتر از شأن خود میداند؛ لطف کردن (به معنای تحقیرآمیز).
To do something that one considers to be beneath one's dignity; to condescend.
«آیا او حاضر میشود با فردی عادی مثل من صحبت کند؟»
“Would he deign to speak to a commoner like me?”
«او حتی حاضر نمیشد به ما نگاه کند.»
“She wouldn't even deign to look at us.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. از نظر معنا بسیار شبیه است، اغلب به طور متناوب استفاده میشود و به معنای نگرشی برتر است.
Common. Very similar in meaning, often used interchangeably, implying a superior attitude. 'He condescended to answer my question.'
رایج. به معنای پایین آوردن خود به سطحی بیشأن است. برای کارهایی که فرد آن را دون شأن خود میداند، قابل تعویض با 'deign' است.
Common. Suggests lowering oneself to an undignified level. 'He would never stoop to cheating.' Can be used interchangeably with 'deign' for actions one considers beneath oneself.