dement
de·ment/dɪˈmɛnt/
verb (فعل)formalpast (گذشته): dementedpast participle (مفعولی): demented-ing (حال): dementing3rd (سوم): dements
فعل — دیوانه کردن
دیوانه کردنمجنون ساختن
کسی را دیوانه یا بیعقل کردن.
To drive someone mad or insane.
«انزواء به نظر میرسید زندانی را دیوانه کرده باشد.»
“The isolation seemed to dement the prisoner.”
«صداهای بلند میتوانند برخی را دیوانه کنند.»
“Loud noises can dement some people.”