demeanour
de·mea·nour/dɪˈmiːnər/
noun (اسم)common
اسم — رفتار
رفتاربرخوردطرز رفتار
شیوه رفتار یا برخورد یک نفر در مقابل دیگران.
The way a person behaves toward others; outward manner or conduct.
«طرز رفتار آرام او همه را در جلسه تحت تأثیر قرار داد.»
“Her calm demeanour impressed everyone at the meeting.”
«وقتی کنار غریبهها است، رفتار خود را تغییر میدهد.»
“He changes his demeanour when around strangers.”
تفاوت با واژههای مشابه
behavior— رفتار
رایج. به طور کلی به شیوه عمل اشاره دارد؛ در اکثر مواقع قابل جایگزینی است.
Common. Refers broadly to manner of acting; interchangeable in most contexts.
conduct— رفتار
رسمی است. روی رفتار اخلاقی یا اجتماعی تاکید دارد؛ در موارد رسمی قابل جایگزین است.
Formal. Emphasizes moral or social behavior; can replace demeanour in formal contexts.