behavior
اسم — رفتار (1)
طرز رفتار یا واکنش یک فرد، حیوان یا چیز در شرایط خاص.
The way a person, animal, or thing acts or reacts in a particular situation.
«معلم رفتار خوب دانشآموزان را تحسین کرد.»
“The teacher praised the students’ good behavior.”
«رفتار حیوانات در زمستان تغییر میکند.»
“Animal behavior changes in winter.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی به اعمال اخلاقی یا اجتماعی اشاره دارد جایگزین behavior میشود، مثلا «رفتارش قابل قبول نبود»، اما برای رفتارهای عمومی کمتر کاربرد دارد.
Formal. Can replace 'behavior' when referring to moral or social actions — 'his conduct was unacceptable'— but less usual for general actions.
رسمی. به رفتار ظاهری یا حالت بیرونی اشاره دارد تا انگیزههای درونی، مانند «اخلاق ظاهری آرام او».
Formal. Focuses on outward behavior or manner rather than inner motives. Used in contexts like 'her calm demeanor'.
روزمره. به کارهای انجام شده اشاره دارد، کمتر درباره نگرش یا الگوی کلی رفتار است.
Everyday. Refers specifically to things done, less about general attitude or pattern of behavior.
اسم — رفتار (2)
روش عملکرد یا کارکرد یک دستگاه یا سیستم.
The way a machine or system functions or operates.
«عملکرد موتور عجیب بود.»
“The behavior of the engine was strange.”
«رفتار این نرمافزار در صورت وجود اشکال تغییر میکند.»
“This software’s behavior changes if there is a bug.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. وقتی که به نحوه کارکرد دستگاهها یا سیستمها توجه داریم استفاده میشود.
Formal/technical. Used when focusing on how something works, especially machines or systems.
رسمی/فنی. به فرآیند یا عمل کارکردن اشاره دارد، اغلب در زمینههای مکانیکی یا کامپیوتری.
Formal/technical. Refers to the process or act of functioning, often in mechanical or computerized contexts.