beguilement
be·guil·e·ment/bɪˈɡaɪlmənt/
be-to causeguiledeceit or trickery-mentnoun suffix indicating action or result
noun (اسم)formal
اسم — فریب
فریبجذب شدن
عمل یا حالتی که در آن کسی را فریب دادن یا جذاب کردن صورت میگیرد.
The act or state of charming or deceiving someone.
«فریب دادن جمعیت توسط او قابل توجه بود.»
“His beguilement of the crowd was remarkable.”
«او برای گرفتن شغلش به جذابیت و فریب تکیه کرد.»
“She relied on her beguilement to get the job.”
تفاوت با واژههای مشابه
charm— جذابیت
متداول. به جذابیت اشاره دارد و در معنی مثبت قابل جایگزینی است اما وقتی فریب باشد خیر.
Common. Refers to attractiveness that influences others, interchangeable in positive sense but not when deception is involved.