begrudge
be·grudge/bɪˈɡrʌdʒ/
be-cause to begrudgeresentment
verb (فعل)commonpast (گذشته): begrudgedpast participle (مفعولی): begrudged-ing (حال): begrudging3rd (سوم): begrudges
فعل — حسادت داشتن
حسادت داشتنکینه داشتن
به کسی برای داشتن چیزی حسادت یا کینه داشتن.
To envy or resent someone for having something.
«به موفقیتش حسادت نکن.»
“Don’t begrudge her success.”
«او نسبت به خوششانسی دوستش کینه داشت.»
“He begrudged his friend’s good fortune.”