dictate
فعل — راندن
بلند خواندن برای کسی که آن را یادداشت کند.
To say or read aloud for someone else to write down.
«او نامهای را برای دستیارش دیکته کرد.»
“She dictated a letter to her assistant.”
«او گزارش را از طریق تلفن دیکته کرد.»
“He dictated the report over the phone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. گفتن چیزی از حفظ یا متن؛ در برخی موارد جایگزین dictate میشود.
Common. To say something aloud from memory or text; can replace dictate in some contexts.
فعل — دیکته کردن
فرمان دادن یا به طور مقتدرانه کنترل کردن.
To command or control authoritatively.
«مدیر قوانین جدید را ابلاغ کرد.»
“The manager dictated the new rules.”
«شرایط تصمیم آنها را تعیین کرد.»
“Circumstances dictated their decision.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. کلمه قویتر برای دادن دستور؛ در زمینههای اقتدار جایگزین dictate است.
Common. Stronger word for giving orders; can replace dictate in authoritative contexts.