discovery
اسم — کشف
عمل یا فرایند یافتن چیزی تازه یا ناشناخته.
The act or process of finding something new or unknown.
«کشف برق دنیا را تغییر داد.»
“The discovery of electricity changed the world.”
«او در پژوهشاش کشف شگفتانگیزی انجام داد.»
“She made an amazing discovery during her research.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/روزمره. وقتی نتیجه جستجو مهم است به کار میرود ولی کمتر رسمی است نسبت به discovery.
Common/everyday. Used mostly when emphasizing the result of a search, but less formal than 'discovery'. 'The scientist's finding was important' works, 'The scientist's discovery was important' is more formal.
رسمی. بیشتر برای فاش کردن اسرار به کار میرود. فقط در موارد افشای حقایق پنهان جایگزین discovery میشود.
Formal. Often used for revealing hidden or secret information. Interchangeable with discovery only in contexts involving secrets or hidden facts, e.g. uncovering evidence.
متضادها
اسم — افشاء
عمل افشای اطلاعات، معمولاً در زمینههای قانونی یا رسمی.
The act of disclosing or revealing information, often legal or official.
«افشای پروندهها در دادگاه حیاتی بود.»
“The discovery of the documents was crucial in the trial.”
«کشف در پروندههای حقوقی معمولاً شامل تبادل مدارک است.»
“Discovery in legal cases often involves sharing evidence.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. معمولاً به حقایق شگفتانگیز اشاره دارد. در متن علمی معمولی قابل جایگزینی نیست ولی در متن حقوقی یا شخصی کاربرد دارد.
Formal/literary. Usually implies a surprising or previously unknown fact disclosed. Not interchangeable in casual scientific contexts but fits legal or personal contexts well.