adjective (صفت)formal
صفت — بیاعتبار
بیاعتبارفاقد اعتبار
به دلیل ناگفته بودن یا بیصداقتی، اعتبار یا اعتماد خود را از دست داده است.
Having lost credibility or trust due to proven falsehood or dishonesty.
«پس از ظهور شواهد جدید، نظریه بیاعتبار شد.»
“The theory was discredited after new evidence emerged.”
«او در چشم مردم بیاعتبار شد.»
“He was discredited in the eyes of the public.”
تفاوت با واژههای مشابه
disproven— رد شده
رسمی. وقتی چیزی اثبات میشود که نادرست است به کار میرود، معنی مشابه ولی دامنه گستردهتر.
Formal. Used when something is shown to be false, similar in meaning but broader scope.
debunked— رد شده
غیررسمی/رسمی. نشاندهنده افشای کذب یا اشتباه است، معنای نزدیک به discredited.
Informal/formal. Shows having exposed falsehood, similar in sense to discredited.