disgruntled
dis·grunt·led/dɪsˈɡrʌn.təld/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more disgruntledsuperlative (عالی): most disgruntled
صفت — ناراضی
ناراضیعصبانیدلخور
عصبانی یا ناراضی از چیزی.
Angry or dissatisfied about something.
«کارمندان پس از کاهش حقوق ناراضی شدند.»
“The employees were disgruntled after the pay cut.”
«او از سیاست جدید دلخور به نظر میرسید.»
“He sounded disgruntled with the new policy.”
تفاوت با واژههای مشابه
dissatisfied— ناراضی
متداول. معنی مشابه ولی کمتر احساسی است. بیشتر در موقعیتهای رسمی به کار میرود.
Common. Similar in meaning but less emotional than 'disgruntled'. Often used in formal contexts.
irritated— آزرده
روزمره. یعنی کمی عصبانی یا ناراحت؛ کمتر از «disgruntled» است.
Everyday. Means slightly angry or annoyed; similar but less strong than 'disgruntled'.