disinherit
dis·in·herit/dɪsɪnˈhɛrɪt/
dis-negation, reversalinheritto receive property or rights from someone
verb (فعل)formalpast (گذشته): disinheritedpast participle (مفعولی): disinherited-ing (حال): disinheriting3rd (سوم): disinherits
فعل — خلع ید کردن از ارث
خلع ید کردن از ارثاز ارث محروم کردن
جلوگیری قانونی از ارث بردن کسی، به ویژه از طریق قانون
To prevent someone from receiving an inheritance, especially by legal means.
«پدر ثروتمندش او را از ارث محروم کرد.»
“He was disinherited by his wealthy father.”
«او از محروم شدن از ارث پس از تغییر وصیتنامه میترسید.»
“She feared being disinherited after the will changed.”
تفاوت با واژههای مشابه
disown— از خود بریدن
رسمی و غیررسمی؛ معنای گستردهتر ولی شامل محروم کردن از ارث نیز میشود.
Formal and informal; broader meaning but includes preventing inheritance.