disingenuous
dis·in·gen·u·ous/ˌdɪsɪnˈdʒɛnjuəs/
dis-notingenuousinnocent or sincere-ousfull of
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more disingenuoussuperlative (عالی): most disingenuous
صفت — ریاکار
ریاکاردروغگو
نادرست یا غیرصادقانه؛ وانمود کردن به ندانستن چیزی که واقعاً میداند.
Not sincere or honest; pretending to know less than one really does.
«عذر او ریاکارانه بود.»
“His excuse was disingenuous.”
«او پاسخ غیرصادقانهای داد.»
“She gave a disingenuous answer.”
تفاوت با واژههای مشابه
insincere— غیرصادق
رسمی. وقتی منظور عدم صداقت است قابل جایگزینی است.
Formal. Interchangeable when meaning not honest or truthful.