genuine
صفت — اصیل
واقعی و اصیل؛ چیزی که جعلی یا فریبنده نیست و درست همانی است که ادعا میشود.
Truly what something is said to be; authentic and not fake or counterfeit.
«او نگرانی واقعی خود را نسبت به حال او نشان داد.»
“She showed genuine concern for his wellbeing.”
«این یک الماس واقعی است، نه مصنوعی.»
“This is a genuine diamond, not a synthetic one.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً برای اشیاء یا مدارک واقعی بودن به کار میرود. وقتی بر اصالت تأکید است قابل جایگزینی است.
Formal. Often used for objects or documents to confirm they are real. Interchangeable when emphasizing originality, e.g. 'authentic painting' vs. 'genuine painting'.
روزمره. عامیانهتر و برای هر چیزی که وجود دارد یا درست است به کار میرود.
Everyday. More general than 'genuine', used for anything existing or true. Can replace 'genuine' in many contexts, e.g. 'real leather' vs. 'genuine leather'.
رایج. بر درستی یا صداقت تأکید دارد. قسمتی قابل جایگزینی است اما تفاوت معنایی دارد.
Common. Emphasizes correctness or truthfulness. Partially interchangeable; 'true friend' vs. 'genuine friend' have slightly different connotations.