adjective (صفت)archaiccomparative (تفضیلی): gentyersuperlative (عالی): gentyest
صفت — خوشاخلاق
خوشاخلاقباهویت
شکل کهن یا گویش محلی به معنی با نزاکت یا محترم.
Archaic or dialect form meaning 'well-bred' or 'respectable'.
«او از خانواده محترم آن روستا بود.»
“She was of genty birth in the village.”
«رفتارهای محترمانه در دربار انتظار میرفت.»
“Genty manners were expected at court.”
تفاوت با واژههای مشابه
gentle— مهربان
کهنه. معنی مشابه دارد ولی دیگر به ندرت استفاده میشود.
Archaic usage. Overlaps in meaning but now rarely used.