distain
dis·tain/dɪˈsteɪn/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): distainedpast participle (مفعولی): distained-ing (حال): distaining3rd (سوم): distains
فعل — بیاحترامی کردن
بیاحترامی کردنخوار شمردن
بیاحترامی کردن یا کوچک شمردن کسی یا چیزی؛ نشان دادن تحقیر.
To disrespect or belittle someone or something; to show contempt.
«آنها بهطور آشکار نظر او را تحقیر کردند.»
“They distained his opinion openly.”
«هرگز به باورهای کسی بیاحترامی نکن.»
“Never distain someone's beliefs.”
تفاوت با واژههای مشابه
disdain— تحقیر کردن
رسمی. معنی مشابه ولی نحوۀ رایجتر در انگلیسی امروزی disdain است.
Formal. Similar meaning but disdain is more common and accepted spelling in modern English.