distinguishable
صفت — قابل تشخیص
قابل تشخیص یا تمایز از دیگران بودن.
Able to be recognized as different or distinct.
«دوقلوها به سختی از هم قابل تشخیص هستند.»
“The twins are barely distinguishable from each other.”
«رنگها باید برای افراد دارای کوررنگی به وضوح قابل تشخیص باشند.»
“Colors must be clearly distinguishable for colorblind users.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی تاکید بر قابل تشخیص یا مشاهده بودن است قابل جایگزینی. 'recognizable' عمومیتر است و 'distinguishable' بیشتر در موقعیتهای تمایز استفاده میشود.
Common. Interchangeable when emphasizing something can be noticed or identified visually or conceptually. Use 'recognizable' more generally, 'distinguishable' more in contrast contexts.
رسمی/رایج. معنایی مشابه دارد ولی بیشتر در زمینههای شناسایی استفاده میشود. میتواند جایگزین باشد ولی 'distinguishable' بیشتر بر تفاوت تاکید دارد.
Formal/common. Similar meaning but often used in contexts involving identification rather than just difference detection. Can replace in many contexts but 'distinguishable' emphasizes difference more.