identifiable
صفت — قابل شناسایی
قابل تشخیص یا تمیز دادن از دیگران.
Capable of being recognized or distinguished from others.
«مشخصهٔ او خالکوبی منحصر به فردش بود.»
“The suspect was identifiable by his unique tattoo.”
«لکهها بهراحتی قابل شناسایی نبودند.»
“The stains were not easily identifiable.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً وقتی بر ادراک یا آشنایی تأکید میشود به جای identifiable به کار میرود؛ مثلاً «چهره قابل تشخیص». همیشه در زمینههای حقوقی دقیق نیست.
Common. Can often replace 'identifiable' when emphasizing perceptibility or familiarity; e.g., 'a recognizable face'. Not always exact in legal or technical contexts.
رسمی. به تشخیص دقیق یا حساس اشاره دارد. در مواردی استفاده میشود که نیاز به شناخت دقیق است نه شناسایی عمومی.
Formal. Highlights subtle or careful perception. Used in contexts requiring precise recognition rather than general identification.