discernible
صفت — قابل تشخیص
قابل رؤیت یا فهمیدن به صورت واضح و متمایز
Able to be seen, recognized, or understood clearly
«تفاوت رنگ به سختی قابل تشخیص بود.»
“The difference in color was barely discernible.”
«احساساتش از لحن صدایش قابل فهم بود.»
“Her emotions were discernible from her voice.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. تقریباً معادل discernible است و در شرایطی که روی درک حسی یا ذهنی تاکید دارد استفاده میشود.
Formal. Almost interchangeable with 'discernible', used in contexts emphasizing detection by the senses or mind. 'The noise was barely perceptible' works similarly.
رسمی/متداول در مطالب علمی. توانایی یافتن یا کشف چیزی را نشان میدهد و کمی بار فنی دارد.
Formal/common in scientific/technical contexts. Emphasizes the ability to find or discover something. Close to 'discernible' but often with more technical nuance.