idence
اسم — درخشندگی
(کهن، نادر) درخشندگی؛ شکوه؛ کیفیت واضح یا آشکار بودن.
(Archaic, rare) Brightness; splendor; the quality of being clear or evident.
«درخشندگی گوهر باستانی چشمگیر بود.»
“The idence of the ancient gem was remarkable.”
«دانشمندان در مورد وضوح نوشته بحث کردند.»
“Scholars debated the idence of the script.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمول. به کیفیت واضح و قابل فهم بودن اشاره دارد. 'Clarity' اصطلاح مدرن و پرکاربرد است. 'Idence' کهن است و به طور متقابل استفاده نمیشود.
Common. Refers to the quality of being clear, easily understood. 'Clarity' is the modern and widely used term. 'Idence' is archaic and would not be used interchangeably. 'The clarity of the argument' is current, 'the idence of the argument' is not.
ادبی/رسمی. به نور یا گرمایی که توسط چیزی منتشر یا بازتاب میشود، اشاره دارد. در حالی که هر دو به درخشندگی اشاره دارند، 'radiance' مربوط به انتشار خارجی است، در حالی که 'idence' درباره وضوح یا شکوه ذاتی بود.
Literary/Formal. Refers to light or heat emitted or reflected by something. While both imply brightness, 'radiance' is about outward emission, whereas 'idence' was about inherent clarity or splendor.