verb (فعل)commonpast (گذشته): disturbedpast participle (مفعولی): disturbed-ing (حال): disturbing3rd (سوم): disturbs
فعل — مزاحمت ایجاد کردن
مزاحمت ایجاد کردنمختل کردن
وضعیت عادی، آرامش یا نظم چیزی را مختل کردن؛ باعث نگرانی یا ناراحتی شدن.
Interrupts the normal state, peace, or order of something; causes anxiety or upset.
«صدای بلند تمرکز من را به هم میزند.»
“Loud noises disturb my concentration.”
«لطفاً مزاحم بچه نشوید.»
“Please don’t disturb the baby.”
تفاوت با واژههای مشابه
upset— ناراحت کردن
رایج. در بسیاری از موقعیتها به معنی ایجاد ناراحتی عاطفی یا مشکل قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable in many contexts meaning to cause emotional unease or trouble.