dixit
اسم — حکم قطعی
ادعایی بدون پشتوانه؛ یک حکم.
An unsupported assertion; a dictum.
«او استدلال خود را فقط به عنوان یک گفته بیدلیل، بدون هیچ مدرکی، ارائه کرد.»
“He presented his argument as a mere dixit, without any evidence.”
«نمیتوانیم گفته بیدلیل او را بدون شواهد بیشتر به عنوان واقعیت بپذیریم.»
“We cannot accept his dixit as fact without further proof.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. یک بیان با اعتماد به نفس و قوی از واقعیت یا باور. 'ادعای او اشتباه از آب درآمد' درست است. 'Dixit' به طور خاص به ادعایی بدون مدرک یا صرفاً بر اساس اعتبار اشاره دارد.
Common. A confident and forceful statement of fact or belief. 'His assertion proved false' works. 'Dixit' specifically implies an assertion without evidence or made purely on authority.
رسمی/ادبی. یک جمله کوتاه و معتبر. 'یک حکم قانونی' درست است. در حالی که 'dictum' اغلب اعتبار دارد، 'dixit' به این معنی است که این اعتبار بیاساس یا بیمبنا است.
Formal/literary. A short, authoritative statement. 'A legal dictum' works. While 'dictum' often carries authority, 'dixit' implies that authority is unwarranted or unsupported.