doctorate
doc·to·rate/ˈdɒktərɪt/
doctorteacher or learned person-atea noun suffix indicating office or degree
noun (اسم)formalplural (جمع): doctorates
اسم — دکترا
دکترامدرک دکتری
بالاترین مدرک دانشگاهی که پس از تحصیلات و پژوهش پیشرفته اعطا میشود
The highest university degree awarded after advanced study and research
«او سال گذشته دکترا در بیولوژی گرفت.»
“She earned a doctorate in biology last year.”
«برای تدریس در دانشگاه داشتن دکترای لازم است.»
“A doctorate is required to teach at the university level.”