drunkenness
اسم — مستی
حالتی که فرد به دلیل مصرف الکل، تواناییهای جسمی و ذهنیاش مختل شده است.
The state of being intoxicated with alcohol to the point of impaired physical and mental faculties.
«مستی او باعث شد کارش را از دست بدهد.»
“His drunkenness led to him losing his job.”
«آنها او را در مورد خطرات مستی بیش از حد هشدار دادند.»
“They warned him about the dangers of excessive drunkenness.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در بیشتر زمینهها، به ویژه پزشکی یا قانونی، با drunkenness قابل تعویض است. 'مستی در ملاءعام' یک اصطلاح قانونی رایج است.
Formal. Interchangeable with 'drunkenness' in most contexts, especially medical or legal. 'Public intoxication' is a common legal term.
بسیار رسمی/ادبی. در گفتار روزمره کمتر از drunkenness رایج است. اغلب به حالت پیشرفتهتر یا شدیدتر مستی اشاره دارد.
Very formal/literary. Less common in everyday speech than 'drunkenness'. Often implies a more advanced or severe state of being drunk.