noun (اسم)formal
اسم — دورویی
دوروییریاکاری
رفتار نادرست که وانمود میکند کاری انجام میدهد ولی خلاف آن عمل میکند؛ دوگانگی یا دورویی.
Dishonest behavior by pretending to do one thing but doing another; double-dealing.
«او به دورویی در تجارت متهم شد.»
“He was accused of duplicity in business.”
«ریاکاری او دوستیشان را خراب کرد.»
“Her duplicity damaged their friendship.”
تفاوت با واژههای مشابه
deceit— فریب
رسمی. اصطلاح کلی برای رفتار نادرست، نزدیک به duplicity.
Formal. General term for dishonest behavior, very close to duplicity.