deceit
اسم — فریب
عمل یا روش فریب دادن کسی با پنهان کردن یا تحریف حقیقت.
The act or practice of deceiving someone by concealing or misrepresenting the truth.
«دروغ او باعث شد شرکت میلیونها دلار ضرر کند.»
“His deceit caused the company to lose millions.”
«اجرای شعبدهباز پر از فریب و توهم بود.»
“The magician's act was full of deceit and illusion.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینههای حقوقی به کار میرود و همیشه نمیتواند جایگزین «deceit» در مکالمات روزمره باشد.
Formal. Used in legal or official contexts; cannot always replace 'deceit' especially in informal or general contexts.
عمومی. واژهای گسترده که انواع دروغ و نیرنگ را در برمیگیرد؛ در بسیاری از موارد جایگزین «deceit» میشود اما عمومیتر است.
General use. Broader term including various forms of lying or cheating; interchangeable in many contexts but more general than 'deceit'.