noun (اسم)formal
اسم — خوراکی بودن
خوراکی بودنقابل خوردن بودن
کیفیت یا وضعیتی که چیزی قابل خوردن و بیضرر باشد.
The quality or condition of being safe and suitable to eat.
«آنها قابل خوردن بودن گیاهان وحشی را زیر سوال بردند.»
“They questioned the edibility of the wild plants.”
«آزمایشهای خوراکی بودن برای موقعیتهای بقا مهم است.»
“Edibility tests are important for survival situations.”